Een opponent is geen vijand!

Wanneer iemand die je kent de boksring instapt met iemand die je niet kent, zorgt ons tribale brein er al snel voor dat je de tegenstander als vijand ziet. Omdat dit niet in onze visie past — zeker niet tijdens sparringsdagen — besteden wij hier graag aandacht aan.

Beweegredenen

Iedereen die de ring instapt, doet dat om zijn of haar eigen redenen. Doe je dat op een sparringsdag, dan zou "de ander neerkrijgen" geen doel mogen zijn. Een sparringsdag is bedoeld om te leren door te ervaren, en te groeien door die ervaringen mee te nemen en te werken aan wat aandacht nodig heeft. Je kunt een sparringsdag omschrijven als een sportieve krachtmeting tussen deelnemers — zeker niet als een competitie ten koste van de ander.


De winst

Toch vragen wij ons wel eens af of iedereen die memo heeft ontvangen. Met regelmaat zien we deelnemers — en soms trainers — die wél voor "de winst" gaan. Als wij dat tegenkomen, maken wij een bewuste keuze: gaan wij door of niet? Daarbij kijken wij altijd naar de intentie van onze vechter. Wat is het doel om in de ring te staan? Trainen naar iets toe, sterker worden, fysiek en mentaal weerbaar worden? Dan is een treffen met iemand die een andere instelling heeft, wellicht niet de beste situatie.


Het kan anders

Neem als voorbeeld de sparringspartij van Loes op 13 juni: dat was een mooi voorbeeld van hoe wij het graag zien. Waar Loes de kans had om schade toe te brengen, gaf zij haar opponent juist de ruimte. Vanuit onze hoek werd aangespoord tot rust en beheersing. Hierdoor konden beide partijen drie volledige rondes laten zien wat ze in huis hadden. Loes stond die dag in de ring met een sportieve jonge dame met slechts een jaar ervaring, die de uitdaging aanging omdat haar neefje ook deelnam — een instelling die wij bewonderen.

 Dus nogmaals: een opponent is geen vijand.